|
„ Ben Denizlili isem „ böyle konuşurum !
Merhum Gazeteci M.Kemal TARTILACI ‘nın Kitabından alıntıdır.
A'gıdeş : Arkadaş Hincik : şimdi Alme : Elma Hodul : Lafını bilmeyen Avgıntı : Kalbin sıkıntı vermesi Hönkürde : işte orada Attıraç : Sacda pişen yufkayı çeviren özel tahta İspirte : Kibrit Bahçıvangızı : Havuç: İslen : Pazartesi günü Behrinde : Zamanında İnnası - minası : işin eni boyu Bılla : Abla Kitibiyoz : Beceriksiz Böngüldemek : Kabarmak, kasılmak, Kıstırgeç : Sac tokasi kendini beğenmek Körömük : Obur Büngüldek : Köstebek Langidek : Birden, aniden Bürüncek : Baş örtüsü Meytambal : Aksi huylu Cımıcık : Çok az Naha civriceğinden : inşallah cigerinin en derin Cıngıldak : Karaktersiz yerinden yan emi? Cof : Keyifli Pellenco : Palyaco Coşhaa : Hayret Sinnemeci : Saklambac Cemrenmek : Paçaları sıvamak Südü cımbıldak : Mayasi bozuk Delihödük : Çılgın delikanlı şeddirefelli : Oynak tabiatli Domuşuk : Asık suratlı şe'betlik : Bahşiş Dumağı : Nezle Ünneyo : Cağıryor Ebelek göbelek : Saçma sapan Velesbit : Bisiklet Eşili aş kemiği : Ortalıkta işe yaramayan Vadvadi : Lastikli fayton kornası Fişdirik : Düzensiz davranışlı Yalım : Galiba Gedimen toprağı : Kil Yepeşle : Tavla, okşa, kandır Gafa goçani : Nüfus cüzdanı Yavrim, ben onu söleboturp bilip batırımın? Gazyağı Çavuşu : Huni : Yavrum ben onu söylemesini biliyor muyum? Gageşik burgeşik : Karma karışık Vacemin : Evlenecek misin? Gındırgec :Tahterevalli Hindenkeri : Bundan sonra
|