|
KUBBELER
Dün başlar seferber,
eller seferber;
Kurşun eritildi, mermer çekildi.
Bunlar, bu
kubbeler, bu minareler
Akçayla olacak işler değildi.
Böyle bir gemide yendi suyu NUH.
Ve bu yelkenlerde kanatlandı RUH.
Taşıtıp kalyonla pırlanta, inci
Abide haline koydu
sevinci
Gergefle işleyip bir inci sultan
Ki çiçek verirdi saksıya
koysan,
Bulabildinse ey yolcu yerini
Hepsinin alnında
altından bir ay.
Seyret İstanbulun camilerini
Minare minare, kubbe
kubbe say!
Açılır masmavi burda gökyüzü,
Gümüşten
sütunlar üstünde durur...
Kimin gölgesi dinlenir yerde,
Kiminin
beyazı sulara vurur.
Allaha giden yol buralardadır,
Kapılar açılır şerefelerden,
Burdan uğurlanır mubarek aylar,
Bayram burda başlar arifelerden.
Mihraplar, kemerler,
kubbeler yapmış,
Sultanı, çerisi, piri, veziri,
Nesilden nesile
götürsün diye
Kanatlar üstünde şanlı TEKBİRİ.
Nice
başbuğların açtığı yerde:
Biri yardan geçmiş,öteki serden,
Yolcular gidiyor yarına doğru,
Kafile kafile bu köprülerden.
Kuşun uçuş, gülün açış saati,
Tanrının fermanı yüce
kubbede
Duyulur uyanık Fatihin "Uyan!"
Dediği uzaktan Sultan
Ahmede.
Diken dikmiş, yakan yakmış mumunu,
Şamdanlar
şamdanlar, ulu şamdanlar.
Ki aydınlığıyla, asırlar boyu
Yolunu
bulurdu yolda kalanlar.
Burda kubbe, kemer ve mihrap olmuş,
O kıvrak şekli ki serhadde yaydı;
Atlas bayrakların dalgalarında
Rüzgarla öpüşen ince bir aydı.
Kimi yıkanırdı
şadırvanlarda
Tekbire HU HU katıyor kimi;
Beyazıt önünden
güvercinlerin
İncidir yemi...
Söyleyin ey nazlı haber
kuşları:
Tuna boylarından müjde geldi mi?
Uzaklarda
kırık minarelerden
Gökte bir kapıyı vurur leylekler;
Bir gün
açılacak o büyük kapı
Ve kanatlar yere inmeyecekler.
Taraf taraf, kol kol şu yamaçlardan
Açtıkça fetihler tarihi Türkün
Kubbeler erecek bir gün murada
Ve minareler dal verecek bir gün.
Geçerken altından bu loş kemerin
Menekşe menekşe gül
güldür içi..
Kapanmaz kapısı Allah evinin
Ki beş vakit gürül
gürüldür içi.
Çinliler çinliler taze çinliler:
Boyası
göz nuru, fırçası kirpik...
Ey sanat " Kuruyan dallarımıza
Bir
yeşil yaprak ver " demeye geldik.
Biri hattın; biri
mermerin, tuncun,
Kurşunun sırrını aramış bulmuş;
Yesari elinde
"Lafza-i Celal"
Sinan'da kubbeyle minare olmuş.
İşte
bir kubbe ki söyler saati...
Yolcu ilk, dalgalar son cemaati,
Mavidir çinisi, yenidir adı;
Mermerini sisler karartamadı.
Şahzade, Laleli, Haseki Sultan...
Hepsinin üstünde
Süleymaniye...
Süleymaniyeden, Ayasofyadan
Yollar iner dal dal
Yenicamiye.
Yelken yelken, seren seren geiler;
Yamaçta,
kıyıda, yolda Camiler,
Bu Horasan, mermer kurşun dağları
Omuzunda
taşıdığı çağları.
Taşıyacak daha çağlar boyunca
Ve yer
çekmeyecek, yere koyunca.
Yolları arkada bırakan hızla;
Kanatlarımızla, atlarımızla
Aşarken toprağı, taşı, denizi
Bu
kurşun memeler emzirdi bizi.
Böyle bir gemide, yendi suyu
NUH...
Ve bu yelkenlerde, kanatlandı
RUH...
Arif
Nihat Asya
ANNE
İlk kundağın
Ben oldum, yavrum;
İlk oyuncağın
Ben oldum.
Acı nedir
Tatlı nedir...
bilmezdin
Dilin damağın
Ben oldum.
Elinin ermediği
Dilinin
dönmediği
Çağlarda, yavrum
Kolun kanadın
Ben oldum
Dilin
dudağın
Ben oldum.
Belki kıskanırlar diye
Gördüklerini
Sakladım gözlerden
Gülücüklerini...
Tülün duvağın
Ben
oldum!
Artık isterlerse adımı
Söylemesinler bana
"Onun
Annesi" diyorlar...
Bu yeter sevgilim bu yeter bana!
Bir
dediğini iki
Etmiyeyim diye öyle çırpındım ki
Ve seni öyle sevdim
sana
O kadar ısındım ki
Usanmadım, yorulmadım, çekinmedim
Gün
oldu kırdın...
İncinmedim;
İlk oyuncağın
Ben oldum.. Yavrum
Son oyuncağın
Ben oldum...
Layık değildim
Layık
gördüler
Annen oldum yavrum
Annen oldum!
Arif Nihat Asya
BAYRAK
Ey,mavi göklerin beyaz ve kızıl süsü,
Kızkardeşimin gelinliği,şehidimin son örtüsü !
Işık ışık, dalga
dalga bayrağım,
Senin destanını okudum, senin destanını yazacağım.
Sana benim gözümle bakmayanın
mezarını kazacağım.
Seni
selamlamadan uçan kuşun
yuvasını bozacağım.
Dalgalandığın
yerde ne korku, ne keder...
Gölgende bana da, bana da yer ver !
Sabah olmasın, günler doğmasın ne çıkar.
Yurda ay yıldızın ışığı
yeter.
Savaş bizi karlı dağlara götürdüğü gün.
Kızıllığında
ısındık,
Dağlardan çöllere düşürdüğü gün.
Gölgene sığındık.
Ey, şimdi süzgün, rüzgarlarda dalgalan;
Barışın güvercini,
savaşın kartalı...
Yüksek yerlerde açan çiçeğim;
Senin altında
doğdum,
Senin dibinde öleceğim.
Arif Nihat
Asya |
